7 KŁAMSTWA I GESTY

7 KŁAMSTWA I GESTY

Kłamałem?Tak, wielokrotnie..ale zawsze zapominałem jak się zachowuję, a skupiałem się na  samym kłamstwie i potwierdzeniem kłamliwych słów.

Nie trzeba uzasadniać dlaczego dziennikarze, sędziowie i prokuratorzy powinni umieć odczytywać prawdziwe intencje rozmówców  oraz rozszyfrowywać kłamców . Sygnałów ujawniających kłamstwa jest wiele, ale trzeba pamiętać, że osoby notorycznie kłamiące także je znają i świadomie ukrywają.

Także jeden sygnał to zbyt mało, by jednoznacznie powiedzieć o intencjach, ale przypomnijmy najważniejsze spośród nich:

- oddech szybki

- rozbiegany wzrok, unikanie spojrzenia w oczy

- nieszczery uśmiech

- nadmierne pocenie

- suchość w ustach

- powtarzanie zapewnień o uczciwości i tajemnicy

- naruszanie strefy osobistej

- ujawnianie "tajemnic" czy zapewnianie o uczciwych intencjach

- próby zaprzyjaźnienia się i przejścia w ton konfidencjonalny

- nerwowe ruszanie stopami, dociskanie nimi „pedału gazu”

- krzyżowanie rąk i nóg - oddech szybki

- szybkie mruganie oczami

- spoglądanie w różne strony i unikanie spoglądania w oczy

- nieszczery „przyklejony” uśmiech

- naruszanie strefy intymnej

Dowodem nieprawdy jest zestaw oznak, a nie jedna, dlatego:

Artur Schopenhauer mówił :"Jeśli myślisz że ktoś kłamie- zachowaj się tak jakbyś mu wierzył na słowo, wtedy to go wzmocni zacznie łgać jeszcze bezczelniej i w końcu się zdradzi"..

Kłamstwo najlepiej odczytać pamiętając, że podświadomie chcemy zakryć usta ( tak robią nieświadome gestykulacji dzieci, które kłamią) dorośli wiedząc o mowie ciała unikają zakrywania ust a więc próbują unikać dotykania ust i np. dotykają brody, łapią się za ucho, czy pocierają nos ( nie przez przypadek Pinokio , gdy kłamał miał coraz dłuższy nos)

Niektórym wydaje się, że można oszukiwać mowę ciała wystudiowanymi gestami.

To przywilej wybitnych aktorów, który podczas wielu tygodni prób maja wystudiowany KAŻDY gest na scenie. Potem grają kolejne spektakle powtarzają gesty dodając do niech wcześniej , na próbach odkryte uczucia czy emocje. W życiu ukrywanie mowy ciała prowadzi do sztuczności.

Pamiętamy „męża stanu” Andrzeja Leppera z wystudiowanymi gestami, gorzej , gdy w niektórych momentach zapominał o lekcji i ujawniał właściwe intencje np. podczas konferencji prasowej na temat gwałtu dokonanego przez jednego z euro posłów samoobrony gdy rubasznie zarechotał dziwiąc się, że można zgwałcić prostytutkę …ujawnił, że prawdziwe oblicze ukrywa pod maską męża stanu . Pamiętamy też posła Chlebowskiego, który na konferencji o aferze hazardowej wyjaśniał, że nie ma z nia nic wspólnego a nerwowo wycierał spocone ( i mocno przypudrowane) czoło, nerwowo przestępował z nogi na nogę i zapewniał o swojej niewinności powtarzając w kółko te same argumenty .

Podobnie w gestach Donalda Tuska , otwartych i szczerych- w sytuacji zakłopotania złożone ręce bawią się nerwowo obrączką. Czyli jak widać , ci którzy ćwiczyli mowę ciała powinni pamiętać, że forma nigdy nie przesłoni całkowicie treści a do tego, by oszukiwać innych trzeba wielu lat ciężkiej scenicznej pracy.

"Każde kłamstwo wypowiedziane nawet tysiąc razy nie stanie się rzeczywistością"-mawiał Wilhelm Keppler ale "Kłamstwo powtarzane tysiąc razy staje się prawdą." —dodawał  Josef Goebbels

Podczas pracy dziennikarskiej często stykam się z ludźmi , którzy dla doraźnych celów -najczęściej politycznych kłamią na antenie.

Politycy, których działania można streścić do tej prostej definicji : nie mówią tego co myślą i nie robią tego co mówią- w kontaktach nieoficjalnych sa zupełnie innymi osobami , niż wówczas , gdy udzielają wywiadów lub występują publicznie. To swego rodzaju gra pozorów, łatwiej im „grając” siebie-polityka przekazywać treści, które sa im w danym momencie wygodne. Nie można oczywiście generalnie twierdzić, że politycy zawsze kłamią, ale często działania na polityczna szkodę swoich przeciwników. Zdaja sobie bowiem sprawę, że każde oskarżenie będzie szybko konfrontowane według zasady „ drugiej nogi” czyli rzetelny dziennikarz musi przedstawiając każdy problem pokazać obie strony konfliktu- tak więc polityczne kłamstewka maja krótkie nogi, ale zawsze dwie. Stosują często ciągłe oskarżanie przeciwników politycznych , bez względu an treść wystawienia np. PiS zwykle mówi o nieudolności PO, a PO o złej woli PiS.

ANEGDOTA

Po opublikowaniu raportu MAK o przyczynach katastrofy smoleńskiej euro deputowany PiS Ryszard Czarnecki mówił o policzku dla polski i skandalicznej ocenie i obwinianiu naszych pilotów o wszystko, gdy tymczasem Donald Tusk spokojnie szusuje na urlopie w Dolomitach. Po zakończeniu jego wypowiedzi na antenie natychmiast prezenterka Diana Rudnik podała informacje, że wbrew temu co mówi poseł Premier przerwał urlop i jest w drodze do Polski… Kłamstewko żyło więc jedynie kilka sekund, ale…ziarno zostało zasiane.

System określania poziomu kłamstwa to innymi słowy System Określania Wiarygodności czyli tak zwany probierz prawdomówności. Na stronie POKAZYWARKA .PL można znaleźć szczegóły dotyczące odczytywania kłamstw opisane przez anonimową osobę , która z kłamcami ma często do czynienia. Autor przypomina, że System Określania Wiarygodności został wypracowany przez niemieckich psychologów, badających zeznania dzieci, które twierdziły, iż stały się ofiarami przestępstw seksualnych. Uznali oni , że łatwiej dostrzec symptomy prawdziwości opowiadanej historii niż szukać sygnałów kłamstwa .

Niemiecki psychologa Alderta Vrija, opisuje pewne wzorce, jakim wszyscy ulegamy , te wzorce są wykorzystywane podczas przesłuchań – analizuje się sposób wypowiedzi osób, które mówiły prawdę i konfrontuje ze sposobami wykorzystywanymi do zatajania jej.

• Kłamca ma wszystko doskonale usystematyzowane i wyliczone w czasie . Mówi po kolei i logicznie, osoba mówiąca prawdę jest bardziej chaotyczna

• Kłamca w relacjonowaniu opowieści nie ucieknie się do podawania znacznej ilości detali jej dotyczących , by potem nie pogubić się w wymyślonym scenariuszu Na pytania o szczegóły historii kłamca, najczęściej, ucieknie się do jej ponownego powtórzenia.

• Wiarygodne są opisy reakcji uczestników zdarzenia na zachowanie zeznającego - kłamca będzie unikał także takich szczegółów

• Nabiera wiarygodności opisywanie szczegółów bez ich zrozumienia. gdzie osoba przesłuchiwana, bądź nie grzeszy intelektem, bądź też posiada bardzo mizerne wykształcenie.- kłamca natomiast wiemy , że jest osoba niezwykle bystra

• Typowy kłamca swoje opowiadanie umieszcza jakoby w próżni, natomiast osoby składające relację zgodną ze stanem faktycznym starają się osadzić opowiadaną historię w swoim życiu codziennym..

• Kłamca rzadko decyduje się w swojej relacji na dosłowne zacytowanie fragmentów dialogu, częściej skupiając się na formie opisowej ,unikając emocji nie mówi „Powiedziałem mu uciekaj stąd”, ale powie raczej „Powiedziałem mu żeby uciekał stąd „

• Jeśli w historii nie występują żadne niespodziewane wypadki, zbiegi okoliczności czy przeszkody naruszające jej bieg, należy przypisać jej mniejszą wiarygodność.

• kłamca nie będzie dzielił się swoimi odczuciami, w chwili nastąpienia zdarzenia, jak również nie odwoła się do myśli, które wtedy „siedziały mu w głowie”.

• Drobne poprawki, jak również liczne wtręty sugerują prawdziwość wypowiedzi (kłamca ma swoją historię ułożoną w głowie, kurczowo się jej trzymając, nie poprawia , nie uzupełnia

• Osoba prawdomówna będzie skora do przyznania, iż niektóre elementy historii mogły być niezbyt dokładnie odtworzone z pamięci , kłamca jest przekonany o tym, ze wszystko powiedział co zapamiętał

• Kłamcy rzadko starają się rozgrzeszyć winowajcę właściwego, w szczególności jeśli byłaby z nim spokrewniona..

• Kłamcy rzadko przyznają się bez obaw do luk w pamięci odnośnie jakiegoś szczegółu zdarzenia.

Zawsze jednak należy konfrontować powyższe kryteria z uwzględnieniem cech charakteru przesłuchiwanego, wywieranego na niego nacisku, jak i charakteru oraz stylu przesłuchania – podkreślają fachowcy

Jeśli mówisz prawdę, nie musisz niczego pamiętać. — Mark Twain

Przystępując do badania mowy ciała, jako wyznacznika kłamstwa, obserwator powinien wyciszyć się, pozbyć emocji i skupić się na zadaniu .

W Rosji coraz popularniejszym testem przy przyjmowaniu do pracy jest badanie wariografem i test z psychologiem zajmującym się odczytywaniem prawdziwych intencji. Jest to oczywiście niezgodne z prawami obywatelskimi, ale czego nie robi się, by dostać dobrze płatna pracę Istnieją trzy główne metody badania oznak kłamstwa czyli sygnałów niewerbalnych, sygnałów werbalnych, oraz reakcji fizjologicznych (typowe badanie wariografem, który bada zmiany tętna wzrost ciśnienia krwi czy potliwość dłoni ) Ci, którzy korzystają z tej psotniej metody powinni pamiętać , że badanie wariografem nie stanowi dowodu, a jedynie quasi-dowód w polskim procesie karnym

Sygnały niewerbalne i werbalne przebiegają według kilku procesów

• emocjonalnych pojawiających się podczas kłamstwa, najbardziej powszechne to poczucie winy, strach, podniecenie czy obawa przed konsekwencjami,

• spójności treści , kłamca jest skupiony na opowiadaniu wymyślonej historii – procesy myślowe muszą zachodzić szybciej, aniżeli w sytuacji przywoływania faktów z pamięci

• samokontroli polegają na maskowaniu kłamstwa, przez co zachowanie staje się nienaturalne. Osoby przesłuchujące najpierw zadają proste pytanie i obserwują reakcję przesłuchiwanego, sami zachowując spokój i neutralne podejście Zwracają jednak baczną uwagę na następujące części ciała:

• GŁOWA I TWARZ Generalnie panuje przekonanie, iż z twarzy wyczytać można wszystko. Jest to jednak błędne założenie, gdyż ludzie potrafią doskonale kontrolować zarówno mimikę, jak i tzw. wyraz swej twarzy.

• Za to DŁONIE potrafią zdradzić podświadome emocje w nas drzemiące. - dłonie do siebie- rozmówca jest poirytowany i odnosi odpowiedzi do siebie , ale tez nie chce ujawnić właściwego nastawienia - . „gest ważenia”, gdy rozmówca traktuje swe dłonie jako szale wagi (z jednej strony to, z drugiej to). - nigdy świadomie szale te nie są ustawione równo, zawsze któraś z opcji przeważa, zdradzając prawdziwe intencje rozmówcy. - dłoń wędrująca w stronę ust lub nosa może być oznaką kłamstwa - „bębnienie” opuszkami palców o udo lub poręcz fotela. Oznacza to zirytowanie rozmówcy, bądź poruszonym tematem, bądź rozmową co oznacza, iż konwersacja wkrótce dobiegnie końca. - typową oznaką kłamstwa, wyrażoną w gestykulacji może być zmniejszenie natężenia ruchów dłońmi podczas opowiadania historii.- to samokontrola zachowania

• STOPY I NOGI -może to być dość istotny element w rozszyfrowywaniu mowy ciała naszego rozmówcy. W chwili, gdy pojawia się ważny watek następuje gwałtowne przekładanie, krzyżowanie lub prostowanie nóg a nerwowe stąpanie z nogi na nogę lub, w przypadku rozmowy w pozycji siedzącej, próba naciskania stopą jakiegoś niewidzialnego pedału. to zdenerwowanie oraz chęć opuszczenia Sali .

• MRUGANIE- Szybkość mrugania jest powiązana z szybkością przetwarzania informacji i skupienia , by nie odejść od swojego „scenariusza” W normalnej rozmowie ruchy powiek będą odpowiadać ruchom powiek rozmówcy.

• RAMIONA- ramiona rozmówców są zwykle skierowane do siebie równolegle , przy poruszeniu kontrowersyjnej kwestii – ramiona zostaną nieznacznie przesunięte. Jeśli ruch ten wykonywany jest w trakcie wypowiedzi rozmówcy oznaczać może kłamstwo .

• Na zakończenie najważniejsze- JĘZYK -sygnały werbalne. Ludzie tak często koncentrują się na ukryciu sygnałów niewerbalnych kłamstwa, że zupełnie zapominają o słowach.

    - Podczas kłamania używają innych sformułowań, innego języka niż dotychczas., potykając się na polu gramatyki. - Innym objawem kłamstwa może być brak pierwszej osoby w wypowiedzi naszego rozmówcy. I zaczną pojawiać się nagminnie słowa takie jak: „każdy”, „żaden”, „zawsze”, „wszędzie”.

    - Inną cechą kłamcy jest łapanie za słówka, celem skierowania dysputy na inne, mniej kłopotliwe tory. \

    - Kolejną oznaką kłamstwa może być przesadne zapewnienie o własnej uczciwości ze strony rozmówcy „mówię prawdę”, „to cała prawda”, „nigdy nie kłamałbym w tej kwestii”, „szczerość to moje drugie ‘ja’”, „możesz w to nie wierzyć, ale…”.

    - Innym przykładem na możliwość wystąpienia kłamstwa jest spadek tempa wypowiedzi., lub nagłe przyspieszenie lub zmiana tonu niekoniecznie wysokie tony oznaczają kłamstwo Każdy kłamie inaczej symptomy kłamstwa mogą się różnić , nie można także wyciągać wniosków z jednego tylko opisanego zjawiska . Mowa ciała, nigdy nie stanowiła i raczej stanowić nie będzie dowodu krzywoprzysięstwa, jednakże dosyć często nasze ciało, sterowane podświadomością, wskazuje kiedy kłamiemy , a więc łatwiej dojść do prawdy dzięki podświadomym drogowskazom. Podane informacje i analizy na temat ujawniania i doczytywania kłamstw sa informacjami ogólnodostępnymi w sieci internetowej , a więc czytają je także ci, którzy w swojej działalności zasłaniają się kłamstwem- warto o tym wiedzieć zbyt łatwo oceniając zachowania innych i wyciągając szybkie wnioski.

ĆWICZENIE Można w gronie znajomych zrobić zabawę , gdzie każdy przygotowuje 10 zdań o sobie w tym 3 kłamliwe i opowiada je innych zebranym, pozostali bacznie obserwują jego zachowanie i próbują zadając dodatkowe pytania wykryć, które zdania były fałszywe

POMOCNA LITERATURA

1. Vrij Aldert, Memon Amina, Bull Ray - PRAWO I PSYCHOLOGIA. Wiarygodność zeznań i materiału dowodowego..

2. Janusz Kaczmarek - ZAWÓD PROKURATOR. Tajemnice zeznań - czyli psychologia w praktyce prawniczej.

3. Arntzen Friedrich - Psychologia zeznań świadków.

4. Derren Brown – Sztuczki umysłu.

 

GEST

- także może być specjalnie wykorzystany , by zataić prawdziwe intencje, okłamać . Otwarta dłoń na przywitanie nie zawsze oznacza otwartość i szczerość- nie podajemy ręki przez próg, jest to dawny zwyczaj świadczący o ostrożności, bo wyciągniętą dłoń za progiem , mógłby uciąć nam ktoś zaczajony z szabelką. Gest można wyćwiczyć i świadomie wprowadzać w błąd rozmówców, jeśli jednak gest jest naszym odruchem, naszym wsparciem w rozmowie zwykle ujawnia nasze emocje i prawdziwe intencje . Nie ma więc wątpliwości, że umiejętność wyprowadzania gestu jest pomocna nie tylko aktorom, ale każdej osobie występującej publicznie, by właśnie gestem podkreślała najważniejsze przesłanie , dopowiadała niedopowiedziane słowa lub skupiała uwagę i panowała nad salą. Gdy chcemy coś ukryć chowamy ręce- do kieszeni, za siebie, pod stół. Oczywiście jeden sygnał to za mało, by odczytać prawdziwe intencje , ale trzeba zawsze próbować dostrzec i zrozumieć kilka sygnałów oraz kontekst. Już w szkole teatralnej na na zajęciach stylu czy pantomimy uczą przyszłych aktorów, jak ważna jest płynność gestu, i jego wykończenie.

Najlepsze , najkorzystniejsze są gesty otwarte, one pokazują szczerość intencji, chęć przekazania jakiej ważnej informacji. Pozdrawiamy otwarta dłonią, podajmy ja też otwarta wnętrzem do góry, ( kto robi odwrotnie chce ukryć intencje i narzucić nam swoja wolę).

Ciekawym zjawiskiem jest, że mężczyźni gdy ukrywają intencje zwykle chowaj ręce, a kobiety starają się czymś je zając. Coś poprawiają, cos otwierają, ich ręce są w ciągłym szybkim ruchu.

Stojąc na scenie podczas wystąpienia publicznego nie wolno chować rąk do kieszeni- one nie są stworzone dla rąk. Jest to w naszym obszarze kulturowym odczytywane jako lekceważenie widzów, za oceanem nikogo to nie razi. Pamiętajmy też, że ręka w kieszeni podczas naszego wystąpienia także „pracuje” i ten nerwowy ruch, może być opatrznie odczytywany.., a po co się potem narazić na złośliwe komentarze? Takie zachowanie jest naturalnie odbierane w Stanach Zjednoczonych, gdzie symbolizuje poczucie władzy, luzu czy pewna poufałość ze słuchaczami, u nas jest odczytywane jako lekceważenie innych Podobnie jest gdy siedzimy za stołem, ci którzy chowają ręce pod blatem mają ukryte zamiary lub są tak spięci, ze chcą jak najszybciej się schować. W studiu często prezenter tuż przed rozmową z gościem zwraca mu uwagę na ręce. Musza być widoczne. Muszą być położone swobodnie, by móc wykonać gest- splatanie rąk utrudnia gestykulacje i blokuje swobodę w komunikacji .

TRZEBA PAMIĘTAĆ, ŻE W MIEJSCU, GDZIE FILMUJĄ NAS KAMERY RĘCE POWINNY BYĆ BLISKO CIAŁA A GESTY WYKONYWANE WZDŁUŻ CIAŁA - kamera pokazuje płaski obraz ,a więc to co jest bliżej obiektywu jest większe .

Gdy premierem był Jerzy Buzek podczas wygłaszania orędzia do narodu miał splecione dłonie, leżące w naturalnej odległości, ale w efekcie widzieliśmy jego ręce na pierwszym planie nieproporcjonalnie duże do reszty sylwetki . One przykuwały uwagę i utrudniały skupienie się na tym co mówi Premier.

Podobny problem pojawia się , gdy siadamy naprzeciwko kamery i nie mamy przed sobą żadnego stołu - wówczas trzeba pamiętać, żeby ręce leżały swobodnie na udach z daleka od „miejsc strategicznych”, bo gdybyśmy nawet złączyli dłonie w pewnej odległości od nich, to kamera- jak już wspomniałem -pokaże nas w jednym wymiarze , a niech ręce zaczną nerwowo pracować …wówczas katastrofa wizerunkowa gotowa.

Dłoń skierowana wnętrzem do góry jest oznaką otwarcia, spokoju, chęci przekazania czegoś cennego lub otrzymania czegoś cennego, na przykład odpowiedzi.

Dłoń skierowana wnętrzem w dół pokazuje chęć narzucenia swojej woli, to gest władczy , to gest uciszający. Niejednokrotnie prezenter, by zakończyć dyskusje i zmieścić się w nieubłaganym limicie czasu dyskretnie dłonią zwrócona wnętrzem w dół pokazuje, że pora dochodzić do pointy.

Dłoń zamknięta w pięść oznacza zarówno skrajne zaniepokojenie , ale tez agresje i niechęć do kompromisu, Jeszcze gorzej, gdy pokazujemy palec wskazujący czyli pouczamy, grozimy. Jest to nie tylko negatywnie odbierane jako próba narzucenia swojej woli innym, przez uczestników rozmowy, ale także przez odbiorców z zewnątrz. Takich gestów należy się wystrzegać. Nie powiem o wysuniętych innych palcach, które (za wyjątkiem kciuka) są gestami obraźliwymi

Zacieranie rąk wyraża nasze pozytywne emocje i oczekiwania np. podczas transakcji handlowych. Pocieranie kciuka i palca wskazującego to wyraźny gest oczekiwania na pieniądze .

Splatanie palców i zaciskanie obu dłoni oznacza zdenerwowanie, niepewność, frustrację Wieża, czyli ręce złożone jak do modlitwy z lekko rozłożonymi palcami - często w relacjach zwierzchnik podwładny, sprawia wrażenie zainteresowania, analizy, pewności siebie.

Odwrócona wieża stosowana jest podczas słuchania

Krzyżowanie rąk na piersi wprawdzie nie zawsze oznacza zamknięcia na informacje płynące do słuchacza, ale może utrudnić przyswajanie wiedzy.

Coraz częściej na salach wykładowych pojawiają się krzesła z podłokietnikami by słuchacze mogli oprzeć na nich ręce ,a nie składać na piersi. Stwierdzono bowiem, ze osoby przyjmujące pozycje zamknięte, nieaktywna przyswajają nawet o 1/3 mniej informacji niż osoby słuchające aktywnie.

Oczywiście my wiemy, że jeden sygnał to za mało , by odczytać intencje, ale zaplatanie rąk czy palców dłoni, zakładanie nogi na nogę czy chowanie się za notatkami powoduje niepotrzebny dystans, uniemożliwia swobodę w odbiorze czyli innymi słowy sami sobie przymykamy drzwi do sali, gdzie pada wiele ciekawych informacji Pozycja stojąca i założenie rak lub trzymania jednej reki opuszczonej a druga trzymanie łokcia tamtej jest oznaka zagubienia, braku pewności siebie, Podobnie w sytuacji, gdy mężczyźni mają maja opuszczone ręce i złączone dłonie i tworzą tzw. mur piłkarski. To pozycja również pokazująca niepewność, chęć obrony, bezradności. Fatalnie wygląda, gdy stoi większa grupa ludzi np. przedstawiciele rządu w ciemnych marynarkach.

Nasuwa się więc pytanie co zrobić z rękami?

Odpowiedź doświadczonych aktorów- opuścić a potem zapomnieć o nich. Niech wykonują gesty okrągłe, asymetryczne,( chyba ze pokazujemy odległość, odcinek lub jaka złowiliśmy rybę), niech żyją, ale nie wchodzą do kieszeni, nie chowają się za plecy lub nie łączą na rozporku.

Jeśli mamy jakiś rekwizyt- teczkę z aktami, torebkę , przewieszoną togę , mikrofon, - zajmujemy jedną rękę, a wtedy druga już swobodnie gestykuluje, ale pamiętajmy – rekwizyty trzymamy z boku a nie zasłaniamy się nimi. Ręce włożono np. do kieszeni kamizelki, spodni lub marynarki ale wystawione pozostają kciuki oznacza poczucie wyższości, dominacji a nawet agresji.

Skrzyżowanie rak na piersi i wystawienie kciuków to jednocześnie sygnał o postawie obronnej , negatywnym stosunku do rozmówcy i poczuciu wyższości

Kciuk to znak władzy, wyeksponowanie go to sygnalizowanie, że dominujemy. I drwimy z innych Brak pewności siebie ujawniamy poprzez poprawianie mankietów, zasłanianie się trzymaną przed sobą deseczką z tekstem , trzymaniem teczki na brzuchu, zasłanianiem się płaszczem czy kapeluszem trzymanym z przodu, bukietem kwiatów, lekkie stawanie bokiem- wszystko to podświadome tworzenie bariery ochronnej.

Zwlekanie z podjęciem decyzji to ocieranie podbródka, dotykanie karku, przecieranie zmęczonych oczu spoglądanie ponad nami z wzięciem głębokiego oddechu.

Tworzenie bariery ochronnej to również uciekanie za biurko podczas rozmowy, siadanie za stołem , stawianie przed sobą filiżanki z kawą, czy pliku akt.

Podczas rozmowy nabieramy pewności siebie poprzez trzymanie się mebla np. krzesła .

Młodzi aktorzy wchodzący na pierwszą próbę na scenie od razu uciekają w zakamarki dekoracji, by po chwili wyłuskał ich stamtąd reżyser.

Kłamstwo sygnalizowane jest wieloma gestami, warto je znać, ale trzeba pamiętać, że zawodowi kłamcy ( nie będę wskazywał profesji) znają również ten klucz.

W momencie kłamanie mamy tendencje do zakrywani a ust ( patrz- dzieci), dotykania nosa( patrz- Pinokio), bo gdy zaswędzi to go podrapiemy i już, pocieranie oka, patrzenie prosto w oczy, chwytanie za ucho, rozluźnianie kołnierzyka. Także szybsze mruganie niż 6-8 razy na minutę oznacza, że odczuwany jest stres lub wypowiadane kłamstwo. Powitanie Kierunek zwrócenie dłoni wskazuje intencje podczas powitania, gdy ktoś podaje nam dłoń otwartą wewnętrzną stroną do góry - to oznacza ulęgłość, dłoń zwrócona wnętrzem ku dołowi oznacza chęć narzucenia swojej woli, a dłoń podana prostopadle to oznaka partnerstwa.

Czasami podświadomie podczas uścisku można zaobserwować próbę odwrócenie naszej dłoni ku górze czyli próbę zdominowania nas. Takie gesty stosuje większość menadżerów i osób, które w codziennej pracy próbują dominować nad innymi. Ja się przed taka dominacją bronić? Można dodając trochę serdeczności w uścisku dołączyć swoja drugą dłoń i wyrównać uścisk , by nasze ręce były prostopadłe do podłogi. To tez pozasłowny sygnał , ze nie jesteśmy takim łatwym kąskiem

Siła uścisku też może ujawniać nasze uczucia, i nie zawsze mocny uścisk to pewność siebie np. swego czasu zaproszono żołnierza GROM do studia, widać było po nim wyraźne oznaki zdenerwowania przykrywane uśmiechem i pewnością siebie, ale tego uścisku dłoni nie zapomną ani prezenter , ani wydawca nigdy- dobrze, ze trwał tylko kilka sekund . Łatwo można poczuć czy ktoś jest spokojny czy nie po cieple ręki i jest wilgotności. Warto pamiętać, że najlepszym sposobem pozyskania kogoś podczas pierwszego kontaktu jest dostosowanie uścisku dłoni do jego uścisku . Następnym razem witając się z żołnierzami było wiadomo że dłoń trzeba podawać po żołniersku.

Podczas powitania można złapać serdecznie osobę ściskaną za łokieć, na kilka sekund złamiemy bariery i nawiążemy lepszy kontakt, natomiast podczas rozmowy starajmy się już nie dotykać rozmówcy, bo będzie to traktowane jako naruszanie naszej przestrzeni intymnej , a więc spowoduje wzrost niechęci do nas Można się oczywiście bawić takimi gestami i stosować je jako test drugiej osoby , ale możemy trafić na kogoś, kto także mowę ciała zamierza stosować w życiu na przykład nastąpi sytuacja, gdy oboje wyciągniemy dłonie skierowane wnętrzem w dół i co wtedy? . Uścisk dłoni zawsze powinien być konkretny czyli przyjacielski, serdeczny i nie za długi ani za mocny, to znak powitania i pieczęć kończąca nasz kontakt, powinien więc być zapamiętany.

Na zakończenie przypomnienie o podstawowych zasadach zachowania- starszy podaje dłoń młodszemu, wyższy ranga niższemu, kobieta mężczyźnie, w przypadku kobiet trzeba wiedzieć, ze patrzą ona najpierw w męskie oczy i mogą nie zauważyć wyciągniętej dłoni.

Czy całować? Jest to zanikający zwyczaj, ale kobiety z innych krajów, gdy Polacy całuj je w dłoń są zwykle z tego powodu bardzo zadowolone.

Według AB Peace jest kilka nielubianych niedobrych uścisków dłoni m.in. „ śnięta ryba” czyli dostajemy do potrzymania czyjąś sflaczała dłoń- to brak zaangażowania w nawiązanie kontaktu, „imadło”” Łamacz kości”- mówią same za siebie., „chwyt za palce”- to brak pewności siebie i wola trzymania nas na dystans „wyrywanie ręki” „pompka”- to oznacza, że rozmówca tuszuje brak pewności siebie, tak okazuje serdeczność jak i jego rodacy lub chce ci narzucić swoją wolę.

GESTYKULACJA Jeżeli ktoś kiedykolwiek oglądał program telewizyjny bez dźwięku, zwrócił zapewne uwagę na to, co mówiący "robią" ze swoimi rękoma. Ręce ani przez chwilę nie przestają się ruszać - rysują, wskazują, wyliczają, głaskają, poklepują.

Ręce mówią, nawet wtedy, gdy człowiek nie jest tego świadomy. Napisanie zwykłego listu wymaga dużego wysiłku, aby wyrazić to, co czujemy, czego pragniemy. Zastanawiamy się w takiej sytuacji, czy nasz adresat zrozumie nas w pełni, pojmie naszą intencję. Będzie miał przecież do dyspozycji słowo zapisane na kartce - nie będzie nas widział, nie usłyszy naszego głosu. Gesty muszą być otwarte.

Otwarta dłoń, na zewnątrz, nadgarstki wygięte lekko , trzymać przestrzeń miedzy łokciem a bokiem

GESTY PODKREŚLAJĄCE

Podkreślam to co mówię .Pokazuję np. „tam gdzie staliście” W tym wypadku gesty powinny być okrągłe i asymetryczne ODCINKI RUCHÓW Nie poniżej paska od spodni , bo to są uległe gesty. Ruszamy rękami, w obszarze pępek- piersi .Powyżej ramion- niepotrzebny triumfalizm, poza tym panowie w marynarkach nie powinni podnosić obu ramion w górę, bo ujawniają co dzieje się pod marynarka w okolicy ich pępka.

GESTY OBRAZUJĄCE

Pokazują trendy , zjawiska, przebieg czyli cos jest : krótkie lub długie , niskie lub wysokie , kwadratowe lub okrągłe np., nastąpił dynamiczny wzrost- pokazuję spada tempo- pokazuję płynne i umiarkowane, a nie szybko .

Gesty w tym wypadku nie muszą być koniecznie okrągłe jak zaleca się w przypadku innych gestów .Są także gesty odwrócone- lustrzane- ( wyższa szkoła jazdy) podczas prezentacji wykresów , czy trendów pokazujemy odwrotnie niż na ekranie czyli od prawej do lewej czyli według zasad moja lewa- to ich prawa. Z reguły pokazujemy trend w górę - od lewej dolnej do prawej górnej- stojąc do nich plecami , ale stojąc twarzą trzeba robić jak w lustrze.

GESTY MANIPULUJĄCE

• poprawiam krawat i okulary, jak stracę wątek lub zaskoczy mnie reakcja sali

• dotykam twarz, poprawiam włosy, -to sygnał niepewności

• wzrok w ziemie, cofanie się- też niepewność są to złe nawyki, których trzeba unikać bo one zaczynają bardziej interesować widza niż nasza prezentacja

Już Kwintylian rzymski nauczyciel retoryki pisał w swoim dziele "Institutio oratoria" : "Przemówienie pozbawione gestykulacji rąk jest zawsze kalekie i nieudolne .Gestykulacja powinna być różnorodna - dorównywa ona przecież nieomal bogactwu słów. Jeżeli bowiem ruchy pozostałych części ciała wspomagają jak gdyby nasze słowa, to ruchy rąk - można rzec - mówią same przez się. Czyż przy ich pomocy nie żądamy, nie obiecujemy, nie wzywamy, rezygnujemy, grozimy, błagamy, nie odrzucamy od siebie, nie lękamy się, pytamy, zaprzeczamy, nie wyrażamy naszej radości, smutku, powątpiewania, przekonania, żalu, nie określamy sposobu, możności, ilości, czasu? Czyż one nie podniecają, nie wstrzymują, nie pochwalają, nie korzą się?"

O różnorodności i powszechności gestów niech świadczy Wikipedia w której wyróżniono następujące gesty

salutowanie

trzymanie kciuków

gest Kozakiewicza

palec środkowy

salut rzymski Heil Hitler, Sieg heil ,

Mano cornuta ( wyprostowany wskazujący i mały ),

victoria   (wskazujący i środkowy)

Okey (kciuk w górze)

POZDRAWIAM  Z KCIUKIEM DO GÓRY, POCIERAJĄC BRODĘ I PATRZĄC W OCZY .....

dodam na zakończenie pytania na które nie ma odpowiedzi..chyba

1. Dlaczego słońce przyciemnia skórę, a rozjaśnia włosy?

2. Dlaczego kobiety nie mogą umalować oczu z zamkniętymi ustami?

3. Dlaczego nie ma takich tytułów w gazetach: "Wróżka wygrała w totka"?

4. Dlaczego, żeby skończyć prace w Windowsach, trzeba nacisnąć na "Start"?

5. Dlaczego sok cytrynowy jest robiony z koncentratu, a płyn do mycia naczyń z prawdziwej cytryny?

6. Dlaczego człowiek, który inwestuje wasze pieniądze, nazywa się niszczyciel (broker)?

7. Dlaczego nie ma pokarmu dla kotów o smaku myszy?

8. Dlaczego Noe nie zabił tych 2 komarów?

11. Po co sterylizowana jest igła przy wykonaniu kary śmierci przez zastrzyk?

12. Dlaczego samoloty nie są robione z tego samego materiału co czarne skrzynki?

13. Skoro do teflonu się nic nie przykleja, to jak przyklejono teflon do patelni?

14. Dlaczego kamikadze nakładają kaski?

15. Jaki jest synonim słowa "synonim"?

16. Skoro Superman jest taki mądry, to dlaczego zakłada majtki na spodnie?

17. Dlaczego w lodówce jest światło, a w zamrażalniku nie?

18. Kaczor Donald zawsze chodzi bez dolnej części garderoby, dlaczego wiec jeżeli wychodzi spod prysznica to jest zakryty ręcznikiem? 

 no  to  tyle...

Copyright (c) eSeMedia. All rights reserved.