5 TRANSMISJE I LIVE

SPOTKANIE  5
TRANSMISJE I LIVE CZYLI SPECYFIKA WEJŚĆ NA ŻYWO  W ŚWIATOWYM  WYŚCIGU  ANTEN   


O 5:30 czasu polskiego zakończyła się najbardziej spektakularna akcja ratunkowa ostatnich lat. Wtedy na powierzchnię zawalonej kopalni w Chile wrócił na powierzchnię ostatni z 6 ratowników, którzy po 69 dniach od katastrofy wydobyli stamtąd zasypanych 33 górników podawał Newsweek.
Ratownicy zostali wydobyci z zawalonej kopalni San Jose w ten sam sposób, co górnicy, których pomogli wcześniej uratować - pojedynczo, za pomocą specjalnej kapsuły-windy spuszczanej na głębokość powyżej 600 metrów. Wyciągnięto ich ponad godzinę po ocaleniu ostatniego z górników. W ten sposób zakończyła się bezprecedensowa akcja ratunkowa - nigdy wcześniej w historii górnictwa nie zdarzyło się, by ktokolwiek tak długo pozostawał przy życiu uwięziony pod ziemią w efekcie katastrofy i na końcu został uratowany.
1500 dziennikarzy,  100 wozów transmisyjnych, sygnał telewizyjny docierający do ponad miliarda widzów na całym świecie- 13  października 2010 roku  oglądaliśmy  brawurowa akcje  ratowania  uwiezionych   700 metrów pod ziemia górników z chilijskiej kopalni San Jose na pustyni Atakama  Wówczas kanał informacyjny francuskiej i-TELE obił rekord transmisji, pozywał akcje ratunkowa od początku do  końca, gdy po  31 godzinach wydobyto ostatniego 33 górnika uwięzionego od 69 dni pod ziemią

Globalizacja mediów stała się   faktem. nie ma  takiego zakątka   na kuli ziemskiej  , skąd nie można transmitować obrazu. Postęp w tej dziedzinie oszałamia. Pierwsza transmisja satelitarna „ na żywo” odbyła  się w lipcu 1962 roku, wówczas dzięki  satelicie telekomunikacyjnemu Tlestar1 wysłano ze Stanów Zjednoczonych sygnał do francuskiej stacji odbiorczej Pleumeur- Bodou  obraz i dźwięk. Wprawdzie miało to być przemówienie  Johna Keneddyego, ale  wcześniejsze wysłanie sygnał  spowodowało konieczność szybkiego poszukania materiał filmowego i pokazano fragment meczu baseballowego. Francuzi  chyba nie byli zachwyceni treścią tego przekazu, . Ostatecznie za oficjalny przekaz satelitarny uznawana jest transmisja odsłonięcia obrazu Leonarda da Vinci Mona Lisa w National Gallery w  Waszyngtonie, gdzie obraz przyjechał na gościnne występy.   Odsłonięcia dokonał nie kto inny jak John Kennedy-  gorący orędownik rozwoju telewizji. O ironio, jego śmierć  w zamachu  22 XI 1963 roku w Dallas również była transmitowana na żywo- było to pierwsze wyzwanie dla dziennikarzy  tworzących    kanał informacyjny. Rok później już cały świat mógł oglądać transmisje z otwarcia  letnich igrzysk olimpijskich w Tokio.  Dla telewizji przestały istnieć granice, a 6 lat później  telewizja  wyleciała z transmisja w kosmos  w nocy  z 20 na 21 lipca  1969 roku

Świat oglądał transmisję z lądowania pierwszych ludzi na Księżycu; o 3.56 czasu środkowoeuropejskiego astronauta Neil Amstrong, dowódca lądownika "Eagle", jako pierwszy człowiek dotyka stopą powierzchni Księżyca.  Wprawdzie do tej pory tocz się spory czy naprawdę wówczas wyładowano na księżycu oraz czy  była to transmisja na żywo, jednak    stało się coś co zatrzymało  przed telewizorami mieszkańców całego świata. Każdy, kto miał telewizor  otrzymywał obraz z tego niezwykłego wydarzenia. Mały krok człowieka stał się wielkim krokiem  dla ludzkości , w tym dla telewizji

Telewizje całego świata  transmitowały pogrzeby wielkich ludzi m. in.  księżnej Diany oglądało około 33 milionów amerykanów  pogrzeb Ronalda Reagana  około 35 milionów,  setki milionów na całym świecie gromadziły się przed telewizorami  by pożegnać króla rocka , Michaela Jacksona. Pogrzeb  Papieża Jana Pawła II 14 XI 2007 roku   zgromadził przed telewizorami według  szacunków  około 2 miliardów widzów- tak wielki zasięg maja  nadajniki stacji telewizyjnych i  tyle jest odbiorników mogących  przyjmować  sygnały .  Nikt dokładnie nie  policzył jaka wówczas była widownia   
W Polsce np.  Fakty TVN  oglądało wówczas około 7 milionów widzów.   Transmisje z  uroczystości abdykacji Benedykta XVI – wydarzenia niespotykanego w  historii kościoła katolickiego -w kanałach informacyjnych  TVP Info i TVN 24 oglądało  po około 250 tysięcy  ludzi, ale transmisję z rozpoczęcia   procesu Katarzyny W. czyli matki małej Madzi z Sosnowca oglądało  już dwa razy więcej widzów.  Zmieniają się czasy, zmieniają się oczekiwania odbiorców,.
Otwarcie Igrzysk Olimpijskich w Pekinie zgromadziło przed telewizorami   miliard 200 milionów widzów .  Stajemy się światem  oplecionym gęstą siecią   sygnałów telewizyjnych.  Pilotem otwieramy tylko kolejne okno przez które  wylewa się potok obrazów i dźwięków .
Atak terrorystyczny  na WTC 11 IX 2001 roku był  w Polsce wydarzeniem po raz pierwszy transmitowanym na żywo  przez  kilka godzin.   Stacja  TVN 24 która  rozpoczęła nadawanie 9  września przeszła wówczas swój „chrzest bojowy”. 
 Kolejny kanał informacyjny w Polsce czyli  TVP Info rozpoczął nadawanie 6 X 2007.

 Początki  polskiej telewizji były bardzo skromne. 5 X 1938 roku   ze  studia telewizyjnego  w Warszawie  mieszczącego się w   wieżowcu Prudential wysłano sygnał  do 25 odbiorników  telewizyjnych .  Pokazano film Barbara Radziwiłłówna, który wstępem poprzedził Mieczysław Fogg.  Zasięg fali telewizyjnej nie przekraczał 20 kilometrów. Firma Du Mont  rozpoczęła produkcje odbiorników telewizyjnych  Okres  drugiej wojny światowej  wstrzymał w Polsce prace nad rozwojem   łączności telewizyjnej, pierwsze próby wysyłania sygnałów  powiodły się w 52 oku,  pokazano wówczas pierwszy, półgodzinny program telewizyjny.  Z Instytutu Łączności w Warszawie wysłano w eter etiudę baletową. Można ją było odbierać na 24 odbiornikach w kraju.  A rok później  nadawano już  regularny program telewizyjny.  Pierwsze programy telewizyjne    nadawali amerykanie  Niemcy o Rosjanie już  w 1931 roku   Cztery lata później  amerykańska sieć NBC  pokazywała  ulice nowego  Jorku podczas transmisji na żywo . BBC swój program informacyjny zaczęła emitować w 1936 roku, a amerykanie od lat 40-tych emitowali swoje programy w kolorze. Warto wspomnieć, że za oceanem   program telewizyjny według   ramówki transmitowano  już w  1928 roku   Rozwój telewizji postępował w  tempie geometrycznym w latach  pięćdziesiątych  ubiegłego stulecia  w stanach zjednoczonych   pogram telewizyjny  odbierało już  półtora miliona szczęśliwych posiadaczy czarno-białych  aparatów, w  1954 odbyła się pierwsza transmisja zawodów sportowych w kolorze , dwa lata później we Francji wprowadzono system barwnej transmisji telewizyjnej SECAM

W 1976 roku Ted Turner wprowadza system transmisji wiadomości za pośrednictwem satelity dostępny dla  odbiorców  na kontynencie amerykańskim , a cztery lata później jego stacja CNN ( Cable News Network) uruchamia 24-godzinny serwis informacyjny, który   niezmiennie nadaje  swój  program telewizyjny, w  1991  roku  CNN transmituje na żywo  walki w zatoce perskiej podczas pierwszej inwazji na Irak  Dzięki  przesyłaniu sygnału za pośrednictwem  satelitów komunikacyjnych, widzowie na całym świecie oglądają na żywo działania wojenne.  Wojska amerykańskie skutecznie walczyły wówczas nie   tylko z wojskami irackimi, ale także  z CNN,  przez kilka godzin  skutecznie zagłuszano sygnał satelitarny, a gdy  zdjęto zagłuszanie widzowie mogli zobaczyć  amerykańskie Czołki już  kilkaset kilometrów od granicy  zbliżające się do Bagdadu.  Tak więc wraz z rozwojem   przekazów  równoległe powstawały systemy zagłuszania
 W połowie lat 90 telewizja zaczyna współpracować z Internetem , który  staje się coraz groźniejszym konkurentem dla tradycyjnych  nadawców, na przykład w 1995 roku  własne przez Internet jest transmitowany koncert  grupy rockowej Rolling Stones
W noc sylwestrową 1999 i 2000 roku telewizja BBC pokazuje na żywo przez ponad 24 godziny moment nadejścia   nowego tysiąclecia. Wszyscy wówczas nerwowo spoglądają w stronę komputerów czy  nie zablokuje ich roba millenijny. Jak wiemy nadeszło nowe  tysiąclecie  podobnie jak każdy inny nowy rok.  Analizując błyskawiczny rozwój telewizji można śmiało powiedzieć  ,że
 XX wiek – to wiek narodzin telewizji, a w XXI wiek weszliśmy  z transmisjami telewizyjnymi  na żywo 
Dlaczego transmisje na żywo są  tak atrakcyjne? Wszyscy lubimy niespodzianki, a więc oglądając  transmisje  oczekujemy na  nie,  mamy poczucie, ze uczestniczymy razem z bohaterami transmisji w tym co się dzieje, stajemy się  naocznymi …świadkami  powstającej historii.  Transmisje  na żywo są pełne niespodziewanych zwrotów akcji,   dramatycznych  wydarzeń,   wypowiedzi. Coraz mniej lubimy przeżutą papkę, a chcemy pochłaniać świeże informacje.  Transmisja na żywo  własne  nam to gwarantuje. No, chyba, ze obraz  satelitarny  się zerwie.
Telewizja pozwala nam nie tylko doświadczać  tego co  w tej chwili dzieje się   w najbardziej odległych  częściach świata, ale także powoduje, że w każdej  chwili my możemy stać się bohaterami  takiej transmisji.  Warto  zapamiętać  zdanie:  gdzie jest kryzys, tam sa media,  gdzie sa media tam jest kryzys. A więc  do  wystąpienia na żywo trzeba się przygotować nie tylko z własnym przekazem, ale także  trzeba wiedzieć  czego  od nas oczekują realizatorzy i widzowie.

ANEGDOTA
3 sierpnia 2010 roku orzeczenie Sądu Najwyższego o ważności wyborów przybrało niespodziewany obrót  wydarzeń  .  Chwilę po rozpoczęciu odczytywania   decyzji, odezwały się głosy niezadowolenia z sali. Posiedzenie przerwali dwaj mężczyźni, którzy wyrażali pretensje w sprawie procedury wyborczej. Wykrzykiwali „Hańba”,  Sędzia chciał ich usunąć z Sali argumentując, że nie sa stronami w tej sprawie, ale starsi panowie  nie przestawali dawać wyrazu swojemu oburzeniu .Protestujący domagali się rozpatrzenia odwołań od postanowień sądu o nieuznaniu protestów wyborczych. Ich zdaniem było to naruszenie art. 176 konstytucji, który mówi, że „postępowanie sądowe jest co najmniej dwuinstancyjne”. – To hańba dla wymiaru sprawiedliwości to  skandal nad skandale – krzyczeli.  Ich zdaniem także przestępstwo popełnił Prokurator Generalny
że nie chce mówić o tym, czy rozpatrywany jest wniosek o przestępstwie urzędniczym, które – według nich – miał popełnić Bronisław Komorowski. Krzyczeli że mogą zaskarżyć decyzję Sądu Najwyższego, który to jego zdaniem z tygodniowym opóźnieniem przesyłał swoje postanowienia.
Wydarzenie cały czas transmitowały kamery odwracając się raz na  obu  mężczyzn , raz na bezradnego sędziego, który  domagał się , by  zachowano spokój , by obaj panowie opuścili salę,  by zostali wyprowadzeni z Sali,  ale odzewu nie było, nie było strażników, a agresja  mówców narastała.  Sędzia zarządził   przerwę i cały skład opuścił salę, wówczas kamery odwróciły się w stronę widzów którzy   nagle stali się głównymi bohaterami  i dalej   przedstawiali argumenty przeciwko  ważności decyzji sądu.  Sędzia prowadzący na chwile wrócił na sale, by powiedzieć, że ogłasza przerwę i  nakazuje wszystkim  puszczenie  Sali.  Pojawiła się policjantka, która daremnie próbowała  wyprosić  protestujących starszych  panów.  Telewizje cały czas to transmitowały.  Panowie cały czas  wykorzystywali obecność kamer , by ignorować innych i mówić do widzów.  Stworzyli nieformalna konferencje prasową.
 Wydawca TVP Info,  którym wówczas byłem  podjął decyzje o    przerwaniu tej transmisji.  Uznałem, że  nie  wolno dalej  pokazywać anarchii, a  wypowiadane słowa były coraz bardzie obraźliwe pod adresem Sądu Najwyższego ,  Prezydenta elekta  i Prokuratora  Generalnego Chwilę później  transmisję przerwała także TVN.

W telewizji nie pracują  tylko ci, którzy  bez mrugnięcia okiem -szukają sensacji i  wydarzeń działających  na emocjach widzów, by zatrzymać ich przed ekranem .
Są też tacy , którzy wiedzą, że  jeśli obecność kamer powoduje określone zachowania   osób filmowanych,  wówczas trzeba przerwać nagranie. Transmisja to przekaz wydarzenia , a nie współtworzenie go. 

 Warto  przy okazji przypomnieć, że także gospodarze zapraszający media, lub spodziewający się ich – jak w przypadku sadów- biorą odpowiedzialność za to co dostanie widz. W tym wypadku  incydent w Sądzie Najwyższym powinien być   sygnałem dla wszystkich urzędników publicznych, ze to oni biorą współodpowiedzialność   za wydarzenia, które transmituje telewizja. 
Mediom nie wolno  angażować  się  w takim wypadku po żadnej  ze stron, ich obowiązkiem jest pokazywać jak najbardziej rzetelnie  to co się dzieje przed  kamerami.  Gdy sytuacja  wymyka się spod kontroli wówczas to wydawca programu podejmuje  inicjatywę i decyduje , kiedy zakończyć ten spektakl.

POINTA
1 XIII Trybunał Konstytucyjny  orzekał o ważności Traktatu Lizbońskiego,  protest jednego z widzów  szybko został zakończony po interwencji straży sądowej

Kamery wprawdzie pokazują rzeczywistość, ale  ich obecność także  w jakimś stopniu kształtuje zachowania  osób uczestniczących w transmisji, lub  próbujących wykorzystać media do własnych celów. 

W maju 2013 roku w Birmingham dwóch fanatyków  religijnych zamordowało  na ulicy  brytyjskiego  żołnierza . Najpierw potrącili go samochodem , portem odcięli mu głowę. Po dokonaniu mordu pozostali na miejscu zbrodni i  domagali się od przechodniów by ich fotografowali i filmowali telefonami.  Zdjęcia trafiły do mediów .

Chcieli w ten sposób pokazać całemu światu  swój czyn. Nie mówmy o motywach, ale  o środkach do ich realizacji-  nagłośnienie przez media  ich  czynu  miało spowodować określony skutek. W tym wypadku miało doprowadzić do niepokojów na wyspach  brytyjskich i ataków na  mieszkających tam muzułmanów w, by wywołać  religijna wojnę.  Po zdecydowanej  interwencji  brytyjskiej policji wobec skrajnych nacjonalistów, apelach społeczności muzułmańskiej , która potępiła zbrodnię- plan spalił na panewce. Mordercy  dostana  adekwatny wyrok.  Wprawdzie doszło do kilku incydentów w  meczetach  czy wobec   brytyjskich muzułmanów, ale  wojna   na której  mordercom zależało- nie wybuchła. Media miały być  narzędziem do wywołania  wojny domowej  na  wyspach brytyjskich .
Media pokazywały   morderców z zakrwawionymi  rękami, trzymających  noże i wykrzykujących  swoje hasła. Były jednak i takie programy, gdzie  maskowano   czyli zamazywano  obraz  zamordowanego, ale także   sylwetki morderców.   Tak właśnie nakazałem   w   wydawanych przeze mnie  serwisach TVP Info.  Zamazałem  morderców, by nie być  ich narzędziem  i nie spełniać ich oczekiwań.


DZIENNIKARZE RELACJONYJĄCY WYDARZENIE BIORĄ ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA TO CO MÓWIĄ I CO POKAZUJĄ.

W sytuacjach trudnych – a takie sytuacje zwykle pokazywane są on line- dziennikarze, a także ich rozmówcy muszą pamiętać o odbiorcy do którego mówią.  Oglądają ich   ludzie  ciekawi informacji, niezaangażowani w  wydarzenie, ale śledzący to co dzieje się na świecie.  Takich jest najwięcej. Oglądają także ci, którzy zmierzają w stronę   miejsca skąd  prowadzona jest relacja-  czyli muszą   otrzymać informacje jak  omijać  to miejsce- jeśli jest tam niebezpiecznie. Oglądają , ci którzy są bezpośrednio   dotknięci tym wydarzeniem. W przypadku katastrofy- ci, którzy  maja w  rejonie bliskich, lub sa w  rejonie  tragedii.  Ostatnią grupą oglądająca relacje są ci, którzy doprowadzili do katastrofy, a więc sprawcy nieszczęścia, terroryści.  Oni oczekują  relacji mającej spotęgować grozę  dokonanego czynu- tak jak chcieli tego mordercy z Birmingham.  Telewizje  bronią się, by nie stać się  wykonawcami  woli  terrorystów i  np. szukają na  miejscu dramatu  lokalnych bohaterów.  Telewizja CNN  pokazywała  odważnych strażaków   podczas relacjonowania wydarzeń wokół ataku na World  Trade Centre ,a  w Birmingham BBC , a potem inne media  pokazywały  odważną  kobietę, która rozmawiała z   mordercami i przekonywała ich , że to co robią jest bezwartościowe, bo  jak mówiła nie wygrają w  Brytyjczykami.


RADY DLA DZIENNIKARZY  RELACJONUJĄCYCH   ON AIR.

Pamiętaj:
Każdy słuchacz powinien zrozumieć twoją informację,
wierzyć w to co zapowiadasz i
zapamiętać, co powiedziałeś.


METODY JAKIMI MOŻNA TO OSIĄGNĄĆ :

 

  •  Używaj prostego języka. Mów tak, jak powszechnie mówią  ludzie . Daj  czas   na   zrozumienie  słów  i terminów, które są trudne.
  • Bądź rzeczowy, ale rób wszystko jasno i zrozumiale. Zapowiadaj tylko najważniejsze   fakty. Odrzucaj nieistotne szczegóły.
  • Bądź wyważony  i uczciwy. Zachowaj swoje  uczucia dla  siebie. Twoje łzy czy złość  pokazują jak  mało profesjonalna jest Twoja  stacja. Widz czeka na informacje  a nie Twoje łzy
  • Ubieraj się skromnie. Uważaj na  swój wyraz twarzy, by  nie przesłonił , historii, którą  zapowiadasz. Jeśli mowa ciała przeczy słowom- wierzymy mowie ciała- to stara prawda wypowiadana przez wielu prezenterów
  • Zawsze bądź otwarty, bezpośredni,  naturalny, przyjacielski i pokazuj siebie- nie graj innej postaci.

   
 PAMIĘTAJ:

  • Najnowsze informacje zawsze są najciekawsze- staraj  się je przedstawić w pierwszej kolejności, bo każda transmisja na żywo może być nagle przerwana np.  w  związku z awarią sprzętu lub inne wydarzenie „na żywo” przesłoni  twoja prezentację.
  • Podkreśl, że jest to nowa  i najważniejsza informacja. Nie bój się kilkakrotnie tego podkreślić.
  • Przedstawiaj informacje   rzeczowo -nie emocjonalnie. Emocje być może będą dopiero w  materiale reporterskim , który powstanie do wiecznego serwisu, a najlepiej  emocje zostaw na  czas powrotu do redakcji , gdy po pracy, będziesz dzielił się wrażeniami
  • Zaciekawiaj  słuchaczy. Podaj im powody  dlaczego warto poczekać do końca wypowiedzi.
  • Zachęcaj do pozostania z redakcją, ale  zapowiedz  coś atrakcyjnego  , a  nie poprzestawaj na wytartym  sloganie „ zostańcie państwo z nami”
  • Zawsze tłumacz trudne określenia, terminologie medyczna, ekonomiczna czy  prawniczą - nie myśl , że słuchacze  rozumieją wszystkie szczegóły.
  • Staraj się nadać swojej zapowiedzi tryb „pilnej”  informacji a więc używaj czasu teraźniejszego kiedy to możliwe. Unikaj czasu przeszłego. Czasami podkreślaj, że jest to „ciepła bułeczka” czyli określ   jak  szybko przekazujesz otrzymane informacje. Jeśli nie ma czasu na ich weryfikację- podaj źródło. Jeśli nie możesz podać źródła, czekaj na weryfikację. Lepiej się spóźnić  niż podać fałszywy przekaz
  • Sprawdzaj  liczby , potwierdzaj dane np. takie jak liczba ofiar  do  ostatniej  chwili, tuż przed wejściem na antenę.  Jeśli nie wiesz co jest najważniejsze myśl o  ludziach i o nich mów.
  • Trzymaj się faktów nie abstrakcji.
  • Powiedz widzom dlaczego ta historia jest dla nich ważna.
  • Znajdź podobieństwa pomiędzy codziennym życiem  słuchaczy ,a historią , która zapowiadasz.


REGUŁ DOBREJ WYPOWIEDZI według Europoean Broadcasting Union
Dotyczą zarówno pracy prezentera jak i osoby występującej  „na żywo” podczas transmisji telewizyjnej

1.    Opowiedz swoja historię, nie czytaj  jej.

2.    Myśl, że komunikujesz się  tylko z jedną osobą. Patrz w kamerę, na swojego słuchacza  Miej z nim kontakt wzrokowy. Wyobraź sobie, że słucha  Ciebie, ale ma mało czasu.

3.    Podkreśl i przekaż znaczenie tej historii. Powiedz słuchaczom dlaczego powinni  na nią zwrócić uwagę. Dotrzyj do każdego  bez względu na to gdzie są.

4.    Musisz rozumieć co zapowiadasz. Twoja praca polega na tym,  by wiedzieć jak powiedzieć i rozumieć to co się mówi. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości , pytania dotyczące tematyki  -spytaj  swoich  kolegów z zespołu- także realizującego- oni często maja najbardziej konkretne  uwagi .  Ekipa realizacyjna  to Twoi pierwsi widzowie .

5.    Jesteś  przewodnikiem i autorytetem dla oglądających i słuchających Ciebie , dlatego musisz im  dać odpowiedź. Unikaj słów: nie wiem.

6.   Musisz panować nad  sytuacją. Bądź w stałym kontakcie z wydawcą  czyli osobą, która wpuszcza cię na antenę .Informujcie się nawzajem o zmianach i ostatnich wydarzeniach.

7.    Bądź spokojny, nawet , gdy wydarzą się problemy techniczne Jeśli widzowie je zauważą -trudno, ale zwykle  uważają, że tak musi być. W takiej sytuacji zawsze myśl  najpierw o przekazaniu informacji dla  widzów, dopiero potem - o swoich własnych problemach

8.    Poprawiaj  i dostosowuj swój ton mówienia i  ekspresję do historii, którą prezentujesz. Pamiętaj ludzie nastawiają się na oglądanie człowieka.

9.    Ubieraj się skromnie. Używaj  pudru ale nie przesadzaj. Twoja twarz czy ubiór  nie powinna nigdy rozpraszać czyjejś uwagi i być ważniejsza od  historii, którą  prezentujesz

10.    Stój centralnie.

11.    Mów wyraźnie. Stawiaj kropki.


JAKIE SĄ CECHY  DOBREGO PREZENTERA według EBU

  • •    Mieć kontakt z widzami
  • •    Szanować  widzów i rozmówców, bez względu kim są
  • •    Rozumieć   wypowiadany tekst
  • •    Wierzyc w to co mówię
  • •    Pamiętać co mówiłem wcześniej
  • •    Mówić prostymi słowami
  • •    Chcieć przekazać informację – to tobie zależy na   przekazie



TO NIE WY JESTEŚCIE BOHATERAMI  RELACJI –
  NAJWAŻNIEJSZE JEST WYDARZENIE, KTÓRE RELACJONUJECIE

 3 razy F taki powinieneś być

  • first -  pierwszy
  • fast – szybki
  • factual- rzeczowy



•    UBRANIE- WYGLĄD

  • adekwatne do sytuacji,
  • nie gorsze od uczestników wydarzenie i  nie za bardzo eleganckie (czasami trzeba zdjąć krawat)
  • nie przebieramy się, chyba , że bierzemy udział w wydarzeniu, które uzasadni nasz wygląd  (np. spływ kajakowy , wizyta   w szpitalu,  lot samolotem  ponaddźwiękowym , relacja z bieguna polarnego  itp, )
  • dostosować się do wymogów bezpieczeństwa ( np. kask w kopalni, kamizelka kuloodporna   podczas działań zbrojnych..)
  • bez rozpraszających i błyszczących  dodatków ( np.   biżuteria, znaczki w klapie , wpięte długopisy )
  • słuchawka dobrze przypięta i   niewidoczny mikroporyt czyli nadajnik do mikrofonu bezprzewodowego
  • jeśli spoglądamy w lewo   słuchawka w lewym uchu , jeśli w prawo- w prawym , ta by była możliwie niewidoczna dla  widza
  • ciemne okulary muszą być zdjęte 


NASZ UBIÓR OCENIA   OPERATOR I REALIZATOR I TO  ICH NALEŻY PYTAĆ CZY WSZYSTKO JEST  W PORZĄDKU


•    RELACJA

  • mówimy płynnie, dynamicznie , ale  we własnym rytmie,
  • dostosowujemy wypowiedź do formy programu  w którym  mamy wejście „na żywo”
  • nie  ulegamy emocjom
  • nie pouczamy,
  • nie zachowujemy się „prywatnie” czyli stojąc lub siedząc przed kamerą nie poprawiamy ubrania, nie drapiemy się 
  • włączamy  do relacji własne doświadczenia, obserwacje,spostrzeżenia , konkretne  przykłady, które wzbogacą relację i uniemożliwią  przerwanie naszej wypowiedzi- każdy chce poznać zakończenie historii
  • wygłaszamy opinie dopiero wtedy  , kiedy zostaniemy o to zapytani przez prezentera ze studia
  •  mówimy w liczbie pojedynczej- „ja” a nie „my”,  „widzę ” a nie „widzimy „, „jechałem „ a nie „jechaliśmy”
  • mówimy w czasie teraźniejszym  „ w tej chwili...”
  •  podkreślamy „gorącą „ informację np. „ przed chwilą  otrzymałem  wiadomość, …”
  • unikamy  „trudnych” słów, fachowej terminologii, a jeśli  już podajemy takie   terminy – krótko wyjaśniamy co oznaczają  - dzięki temu rośnie  nasz wizerunek jako fachowca
  • mówimy   prostymi zdaniami,
  • mówimy -  a nie recytujemy wyuczony tekst- Nie wolno uczyć się relacji na pamięć !!! Zatniecie się w  drugim zdaniu i koniec wejścia.
  •  unikamy wielu danych liczbowych i  wymieniania  nazwisk
  • nie robimy wyliczanek takich jak „ są cztery powody .....” bo możemy zapomnieć   ostatni-  raczej mówimy „ jest kilka powodów....”


•    WZBOGACENIE RELACJI

  • w trakcie relacji wypuszczamy jest  obraz :dobrze dowiedzieć się    wcześniej co jest pokazywane i  nawiązujemy do obrazków
  • cytując czyjąś wypowiedź  lub wymieniając skomplikowane  dane liczbowe dobrze  jest przeczytać je z  kartki przymocowanej do deseczki ( unikamy ujawnienia  drżenia rąk)
  • przechodzimy w trakcie relacji by pokazać  miejsce zdarzenia np.  miejsce katastrofy ( jeśli nie możemy wcześniej zmontować obrazków,które przykryłyby  relację,   dobrze mieć przypięty mikroport, lub  mieć mikrofon bezprzewodowy  )
  • pokazujemy rekwizyt ( pokazujemy raz  i zdecydowanie, a nie  gramy nim  przez cały czas)


•    „CZARNA DZIURA"czyli jak nie wiem co dalej mówić

  •  pauza, poszukiwanie słowa – to   czas, który  „ galopuje w   nas”,  u      widza zwiększa  zainteresowanie, tym co  chcemy   powiedzieć
  •  gdy brak  myśli- opowiadamy o własnym „doświadczeniu”  co nas       szczególnie zainteresowało
  •  gdy  urwie się wątek- szybko dochodzimy do ostatniego zdania czyli wcześniej przygotowanej pointy   i stawiamy zdecydowana  KROPKĘ
  •  nie wpadać w panikę-  spokojnie poszukać zamiennika, innego słowa lub wątku
  •  nie spoglądać  nerwowo w kartkę z przygotowaną  „ na brudno” relacją
  • w sytuacji  awaryjnej to prezenter stara się znaleźć rozwiązanie, bo jemu także zależy by każde łączenie z nim było udane


•    ZAKŁÓCENIA PRZEKAZU

  • Nie ty jesteś od naprawiania błędów technicznych
  • Reaguj tylko na polecenia  lub pytania prezentera
  • Nie reaguj na zakłócenia techniczne  w słuchawce
  • Nie komentuj awarii stojąc przed kamerą i mając mikrofon
  • Tracisz łączność-skończ szybko relacje”


Rozwiązanie problemów:

  • w słuchawce słychać zwrotną lub inny program – wyjmij z ucha słuchawkę i  mów  do   końca (  pomimo wcześniejszego ustalenia pytań ze studia- mów do końca swoja całą  relacje tak jakby nie było pytań i postaw zdecydowana kropkę.) Po kropce już nic nie mów. Odejdź sprzed kamery dopiero na sygnał operatora
  • jeśli usłyszysz od prezentera, że mamy zakłócenia techniczne , a ty   nic takiego nie dostrzegasz - przestań mówić i czekaj na wyraźny sygnał, że znów jest OK.
  • jeśli  dzieje się coś niepokojącego  koło ciebie np. narasta agresja   gapiów - szybko kończ,  nie pozwól i przejąć inicjatywy, jeśli sa natrętni,  na antenie  zadaj im pytanie,  chwile porozmawiaj,  skomentuj i skończ swoje  „wejście”


UWAGI EKIPY  REALIZACYJNEJ ( „wozu”)

  •  Nie ubieraj się w paski-  strobuje, nie na biało- przysłona  dostosuje się do bieli a ty będziesz miał twarz trupiosiną
  • Nie przychodź na  2 minuty przed  „wejściem”, studio i tak cię wpuści,  a „wóz” musi mieć czas na zgranie sygnału z reżyserką ,  przyjdź minimum  5 minut  przed wejściem na antenę
  • Trzymaj mikrofon w ręku i pamiętaj, że  jest on już włączony, podobnie  z przypiętymi  „klipsami”
  •  Nie uciekaj po  zakończeniu
  • Nie mów szybko
  • Monitor to fikcja- reaguj na głos czyli   to co słyszysz, nie patrz w monitory w których ciebie widać, bo uciekasz ze wzrokiem  z patrzenia w kamerę
  •  Patrz cały czas w kamerę i wyobraź sobie, że jest to wizjer w drzwiach, a więc tylko  jeden mały punkt do którego trzeba mówić
  •  Reaguj na  głos z „wozu” na polecenia operatora kamery- to on ma najlepszy kontakt z realizacją twojego wejścia
  • Jeśli nie będziesz przygotowany do wystąpienia-  studio i tak cię wpuści na antenę - i  będzie wstyd
  • WEJŚCIE  NA ŻYWO TO NIE IMPROWIZACJA



KONSULTACJE Z REDAKCJĄ PRZED WEJŚCIEM NA ZYWO

  • Ustal dokładną godzinę przekazu
  • Napisz lub podyktuj  zapowiedź prezenterska i pytanie do siebie
  • Tuz przed   relacją  upewnij się jakie  padnie pytanie
  • Dowiedz się jak długo masz mówić
  • Ustal miejsce w „szpiglu” czyli scenariuszu programu - swojego  wejścia „na żywo”
  • Stojąc przed kamera nie zachowuj się „prywatnie” szczególnie uważaj po  zakończeniu relacji – szybko schodź z planu
  • Umów się dodatkowo ma sygnał od operatora , że jesteś na antenie
  • Poproś by ekipa pokazał ci  ile masz jeszcze czasu i sygnał zakończenia relacji
  • Nie patrz w monitory skupiaj się tylko na  obiektywie kamery-
  • Patrz w  dolną część obiektywu, by mieć lekko pochylona głowę,  jej podniesienie  jest negatywnie odczytywane jako dystans, buta, arogancja, pycha
  • Unikaj pozdrowień „dzień dobry” „dzień dobry” itp...od razu przechodź do najważniejszej informacji
  • Nie żegnaj się „ do widzenia” czy „dziękuje” , kiwnij najwyżej lekko głowa na pożegnanie
  • Odejdź  po relacji dopiero po sygnale operatora
  • Reaguj na to co słyszysz  w słuchawce , a nie na to co widzisz na monitorze pod kamerą ( jest zawsze późnienie obrazu)
  • Rezygnuj z korzystania z notatek – odrzuć ”deseczkę” z tekstem
  • Staraj się nie używać określeń-„ nie wiem”,  „nie umiem powiedzieć na ten temat”,   „trudno powiedzieć,” „trudno przewidzieć” itp.- TY MASZ MIEĆ  INFORMACJĘ   JESTEŚ EKSPERTEM
  • Współpracuj z ekipą realizacyjną.
  • Ufaj wydawcy  , realizatorom  – za usuniecie  kłopotów technicznych oni są odpowiedzialni
  •  CZEKAJ  NA ZDECYDOWANY SYGNAŁ, ŻE JESTEŚ NA ANTENIE – WÓWCZAS MÓW !
  • Nie zmieniaj wcześniejszych ustaleń chyba , ze dzieje się coś podczas twojego wejścia  lub stało się w drodze  do telewizji
  • Bądź pewny siebie i przekazywanych informacji


BUDOWA RELACJI:

1 ODPOWIEDZ NA PYTANIE ZE STUDIA


2  POWIEDZ CO SIĘ  STAŁO PRZED CHWILĄ, JAKIE  ZMIANY NASTĄPIŁY OD  OSTATNIEJ RELACJI, LUB CZEGO DOWIEDZIAŁEŚ SIĘ PO  POJAWIENIU SIĘ NA MIEJSCU

3 POWIEDZ CO SIĘ TU BĘDZIE DALEJ DZIAŁO, LUB CO ZAMIERZASZ JESZCZE ZROBIĆ

 

NIE ZAPOMNIJ!!!!

WEJŚCIE NA ŻYWO – TO WCIĄGNIĘCIE WIDZA W  ZMIENIAJĄCĄ SIĘ RZECZYWISTOŚĆ ,

PEŁNĄ NIESPODZIANEK I NIEZNANEGO ZAKOŃCZENIA


Copyright (c) eSeMedia. All rights reserved.